Αδρωπε π’ έσιεις στο μυαλόν
τες δόξες τζιαι τα πλούτη
να μεν κάμνεις τον δυνατόν
γιατ’ εν τζι’ έσιει αθάνατον
πλάσμα στην πλάσην τούτην.

Ο Χάρος δεν παρατηρά
τες δόξες τζιαι το χρήμα
ούτε γυρεύκει αφορμή
για να σου χώσει το κορμί
άξιππα μεσ’ το μνήμα.

Έρκεται σαν την αστραπή,
τζι’ όποτε του καπνίσει
με του θανάτου συνταγή
τζι’ όσα όνειρα έκαμες στη γη
θα σου τα φαραντζιήσει.

Τα λούσα τζαι οι ομορκιές,
οι δόξες, τα ριάλια
του χάρου εν θα του χρειαστούν
ούλλα εν να κασιανιστούν
σαν κούννες τζαι στραγάλια.

Ρίψε πα στο συνάθρωπο
της καλοσύνης μάθκια
διώξε της φτώσειας τη νοδκιάν
τζι’ εν νάσιεις μέσα στην καρκιάν
της αδρωπιάς παλάθκια.