Γεναίτζιες καταφέρασιν μετά που τόσους κόπους τα
ίδια δικαιώματα νάχουν με τους αδρώπους.
Τα παντελόνια θα φορούν θα κάμνουσιν κουμάντον ήντα
τζιαιρούς εφτάσαμεν φίλοι μου τέλος πάντων.

Πρέπει να το χωνέψουμεν, στον νουν μας πκιον να μείνει πως
ότ’ ο στύλλος του σπιθκιού ο γέναικος θα γίνει.
Τα πράματα θ’ αλλάξουσιν, να μου το θυμηθείτε τζιαι
την ζωήν του μέλλοντος για λλίον φανταστείτε.

Γεναίτζιες μεσ’ στο πέπιν σιοπ στέκουν με περηφάνειαν τζι’ οι
άδρωποι πας στη μηχανή, να ράφκουσιν φουστάνια. Γεναίκα
μεσ ‘ στον καφενέν, κουγκάν, πρέφαν να παίζει τζιαι έσσω
της να καρτερά φαϊν πασ’ το τραπέζιν.

Έτσι τρόπον που πκιάσασιν τζιαι ίσια προχωρούσιν
τρόπον για τους αρσενικούς ενναύρουν να γεννούσιν.
Λαλώ το μιαν, λαλώ το δκυό, εννά το πω τζιαι δέκα
αθθέν’ ναν’ έτσι η ζωή, εγιώ ν’ αλλάξω την φυλήν
τζι’ εννά γινώ γεναίκα.

Kingsbury 17.4.1967