Σε σεν που με χαμόγελον μοιράζεσαι τον πόνο
δείχνεις αγάπην τζι’ ανθρωπιάν
μεσ’ τη δική μου την καρκιάν
έννα σου στήσω θρόνο.

Να ξέρεις πως η πράξη σου πόσον μ’ ανακουφίζει
τζι’ άλλους σαν εσέν γυρέφκω
να με κάμνουν να πιστέφκω
ότι η ζωή αξίζει.

Απού κανένα δεν ζητώ πλούτη τζιαι μεγαλεία
τζι’ εκτίμησην έννα κρατώ
απλώς να ζιώ, να παρπατώ
να μεν ινιώθω άχρηστος πασ’ τουν’ την κοινωνία.

Συνάνθρωπε που μου διάς την συμπαράσταση σου
λαλώ σου απλά ευκαριστώ
την Παναγιά τζιαι τον Χριστόν
πάντα νάσιεις μαζί σου.

Λονδίνο 30.10.2001