Τα φοιτητικά τα γρόνια
πάντα αφήνουν αναμνήσεις
τζι’ αν τα περνάς στη ξενηθκιάν
εν ριζωμένα στην καρκιάν
όσον τζιαιρόν ηζήσεις.

Μακρυά που την πατρίδα τους φίλους,
τους φίλους τους γονιούς σου
ξενηθκιά στα μαθήματα
τζιαι σιήλια προβλήματα
στη ξενηθκιάν διούν σου.

Η στέγαση, το ντύσιμο, βιβλία, διατροφή
μαγγώνουν του μυαλού οι τροσιοί
τζι’ αν οι γονιοί εν φτωσιοί
παν για καταστροφή.

Μα όμμα ν’ έσιεις στόχον
την επιτυχίαν
τούτα δεν σε απογοητεύκουν
προσπάθειες απανωτές
τζι’ οι παραπάνω φοιτητές
σπουδάζουν τζιαι δουλεύκουν.

Τελειώνεις, πιάνεις δίπλωμαν
στρέφεσαι στην πατρίδαν
συγχαρητήρια, φιλιά
τζιαι βούριστρα ναύρεις δουλειάν
με όπλον την ελπίδα.

Τζι’ αν πίννετε στο γράψιμον
φαρμάτζια καρατέλλον
θάρρος εις τα δευτέρκα σας
κρατήστε εις τα σιέρκα σας
της κοινωνίας το μέλλον.

Λονδίνο 1.5.1998