Εννά φκω τζιαι να ρωτήσω
νέους, γέρους τζιαι παιθκιά
αν ηξέρουν να μου πούσιν
είνταλως εν που μετρούσιν
πας τη γη την αθρωπιάν.

Γιατί έσιει ορισμένους,
προπάντως στην ξενηθκιάν
που γυρίζουν τζιαι λαλούσιν
πως όσοι λεφτά κρατούσιν
έχουσιν τζιαι αθρωπιάν.

Τούτον όσοι το πιστεύκουν,
τζι’ εν κρώννουνται κανενού
αφήστε τους να το νομίζουν
εν παλάθκια όμως που χτίζουν
πας στα νέφη τ’ ουρανού.

Που λαμποκοπούν τζι’ αστράφτουν
τζιαι κρατούν το για μανιέρα
μ’ όμως εν τζιαι ταγιαντούσιν
γιατί άξιππα σκορπούσιν
μ’ έναν φύσημαν τ’ αέρα.

Έννεν τα λευτά που κάμνουν
πας την γη την αθρωπιάν
κρατείτε λάθος μονοπάτιν
ενν η εχτίμηση, τζι’ η αγάπη
φιλία τζιαι καλή καρκιά.

Λονδίνο
1.1.1991