Σιήλιες σκέψεις στο μυαλό μου
τζιαι μαράζιν στην καρκιά
την αλήθκειαν να την πούμεν
άρκεψα τζι’ αναρωθκιούμαι
πού τραβούμε ρε παιθκιά.

Τόσες λίρες που ξωθκιάζουν
για να υπάρχει ηρεμία
συνάουνται σύννεφα πολέμου
τζιαι οι απλοί ανθρώποι τρέμουν
με τουν’ την τρομοκρατία.

Με τη στάμπα τρομοκράτη
σκόρπισαν τον θάνατον
την ειρήνη παν’ να πνίξουν
τζιαι μάχονται για να κηρύξουν
πόλεμον θρησκευτικόν.

Τζιείνον που με νευριάζει
τζιαι μου θκιά δυσαρέσκειαν
είναι που αθώοι θα σκοτωθούσιν
τζι’ οι αίτιοι χρησιμοποιούσιν
για αφορμήν τους τη θρησκείαν.

Έρκεται σου που τη σκέψη
φίλε μου να παλαβώσεις
αρώσκεια εν η τρομοκρατία
γιατί εν έσιει θρησκεία
που σου λέει να σκοτώσεις.

Εν για τζιείνον που ο Πλάστης
εις το τέλος θα μας χάσει
γιατί η αλήθκεια ρε παιθκιά
ζωή μόνο τζιείνος μας θκιά
τζιαι μόνον τζιείνος έσιει δικαίωμαν
κάποτε να την πιάσει.

Λονδίνο 29.9.2001