Στουν’ τον ψεύτικον τον κόσμο
που κυριαρχεί το χρήμα
θέλω ο κόσμος ρε παιθκιά
να ρίψει μιαν αμμαθκιά
πόσα παίρνει στο μνήμα!

Όσον ππαράν τζι’ αν μάσιεσαι
άδρωπε να σωρέψεις
εν δυνατόν να μεν θωρείς
ότι στον άδη δεν μπορείς
μπακκίραν να ξοδέψεις;

Με κάθε τρόπον προσπαθείς
να ζιείς μέσα στα κάλλη
μα οι αδρώποι πεθανίσκουσιν
τζι’ ούλλα δαμαί μεινίσκουσιν
τζιαι κασιανιούν τα άλλοι

Ούλλα δαμαί μεινίσκουσιν,
χαρές, πίκρες τζιαι χρήμα
ο Χάρος έρκεται μ’ ορμήν
τζιαι τ’ άψυχον σου το κορμίν
σαπίζει μεσ’ το μνήμα.

Έτσι σταμάτα άθρωπε
λίρες για να σωρέφκεις
να μεν περηφανέφκεσαι
με μιαν πνοήν ενν’ π’ έρκεσαι
τζιαι τζιείνη κόμα αφήνεις την
πάνω στην γη που φεύκεις.

Λονδίνο 25.10.2001