Πονεμένο μου αέρφιν όπου τζιαι να βρίσκεσαι την
ελπίδα όρμα πιάσ’ την
νάσιεις πίστην εις τον Πλάστην τζι’
όι ν’ απελπίζεσαι.

Πασ’ τη ράσιην τζι’ αν σηκώνεις της αρώσκειας το γομάρι
χρειάζεται να πολεμήσεις, το δικαίωμα να ζήσεις
πασ’ τη γη δεν έσιει πλάσμα, που μπορεί να σου το πάρει.

Κόψε φίλε μου τες σκέψεις, το μυαλόν σου να το τρως νάκκον
προσπάθησε τζι’ εσύ
έχουν να πουν η θέληση εν ο μισός γιατρός.

Λονδίνο 1.11.2001