Τζιείνος που επρωτόδειξεν στον κόσμον τον ππαράν
τον τιμάζουν κάθε λλίον
γιατί εν το εργαλείον
που προσφέρει συφφοράν…

Τζιείνη η γλύκα του ππαρά κολάζει τους αδρώπους
έσιει που τα πεπάσσουσιν
τζ’ άλλους π’ εφτύς αλλάσσουσιν
συνήθειες τζιαι τρόπους.

Είναι η ρίζα του κακού, την αμαρτίαν σπέρνει
σκλαβώνει αδρώπους πασ’ στην γην
τζι’ όμως στην άλλην την ζωήν
κανένας εν τον παίρνει.

Κάμνει το πλάσμαν να γελά, μα κάμνει το τζιαι τρέμει
φέρνει γέλιον μα τζιαι πόνον
για χαπήριν του τζιαι μόνον
γίνουνται τόσοι πολέμοι.

Φαραντζιηστής της αδρωπιάς, κασάπης της φιλίας
με τζιείν’ την γλύκαν που μεθκιάς
εν μάνα της παραποθκιάς
τζιαι της αχαριστίας.

Για λλόου σου φτωχ’ αντρόυνα πάντα καφκολοούσιν
τζιαι σιήζουν τα δευτέρκα τους
γιατί μέσα στα σιέρκα τους
εσέναν δεν κρατούσιν.

Χαρίζεις πίκρες στους φτωχούς, χαράν στους ππαραλλίες
εγιώ είπα το πολλές φορές
δίχα σου πίκρες συφφορές
μιτά σου αμαρτίες.

24.3.1998