Με το δρώμαν μουσιεμένον είναι το ψουμίν τ’ αρκάτη
μα εν ψηλά το πρόσωπόν του γιατί έσιει αθρωπιάν την
τιμήν έσιει καμάριν τζιαι σφιχτά πάντα κρατά την την
εχτίμησιν τζι’ αγάπην έσιει την για συντροφκιάν.

Τούτα εν πράματα που εν ημπόρεις με ριάλια να γοράσεις να
τα βάλεις πασ’ στο ράφιν τζιαι να τάσιεις χουμισμένα αν
γυρέψεις με ππαράες έτσι πράματα να πιάεις
άμμα λείψουν τα ριάλια, λείφκουν τζιαι τα γορασμένα.

Η αδρωπιά κερδίζεται με τες καλές τες πράξεις εάν
τη θέλεις συντροφιάν βοήθα συνάνθρωπον σου
μ’ ευκολίαν κάμνεις πλούτη σαν θα κλέψεις τζιαι αρπάξεις μα
σκέφτηκες τι θα λαλούν μετά τον θάνατόν σου;

Είτουν πλούσιος ώσπ’ έζιεν, μ’ εν είσιεν αδρωπιάν καθόλου
τον φτωχόκοσμον εθώρεν τζι’ έσιεν το να κάμνει χάζιν
μα εψόφησεν τζι’ επήεν η ψυσιή κατά δκιαόλου μεσ’
την κόλασιν, στην πίσσαν αιωνίως να χογλάζει.

Την λυσσιάραν για το χρήμαν άδρωπε να σταματήσεις να
σταματήσεις του φτωχού το γαίμαν του να πίννεις
ασκόπησε την αδρωπιάν πριν φύεις ν’ αποχτήσεις γιατ’
ότι κερτίσεις πας’ στη γην
πάνω στη γη τ’ αφήννεις.

Harringay 26.7.1986