Έσιεις φίλε μου μαράζια τζιαι η φτώσεια εν η αιτία
να αναπνέψεις δεν μπορείς
μάθε τζι’ εσούνι να λαλείς
εν έσιει σαν την υγείαν.

Έσιεις πίλια να πιερώσεις, τζιαι δεν βρίσκεις θεραπείαν
πρέπει σταράτα να σταθείς
τζιαι δίχως αντροπήν να πεις
εν έσιει σαν την υγείαν.

Τίμιος να είσαι μόνον τζιαι να εχτιμάς φιλίαν
τζιαι ριάλια αμμέν κρατείς
εν νάσιεις το τουπέ να πεις
εν έσιει σαν την υγείαν.

Εν αξίζει μιαν μπακκίραν η γορασμένη ευτυχία
ως τζιαι οι πλούσιοι που τα κρατούν
αμ’ αρωστήσου σιν λαλούν
εν έσιει σαν την υγείαν.

Άμμα έσιεις να περάσεις μεν πάσκεις για μεγαλεία
έναν πράμαν ν’ αζουλέψεις
τζιαι του πλάστη να γυρέψεις
να σου δκια uόνον υγείαν.

Αν γυρέψεις με ριάλια νάσιεις πάντα τα πρωτεία
πρόσεξε εν να κουτσουφλήσεις
τζι’ άξυππα θα καταντήσεις
άνθρωπος χωρίς υγείαν.

Η υγεία του ανθρώπου πάνω στουν’ την γην εν φάρος
να πλουτίσεις μονοκόρτιν
πάσκεις ναύρεις πασαπόρτιν
που το σταμπαρίσκει ο Χάρος.

Λονδίνο 8.8.1988