Μιαν κουβένταν άσκεφτην αν τύχει να πετάξεις λαλώ
σου το να το σκεφτείς
ότι έννα δυσκολεφτείς
παλλά να τη συνάξεις.

Παρά να έσιεις γείτοναν κακόν τζιαι μουσουτζιάρην
καλλύπερα να σου φακκούν πουπάνω με το φκιάριν.

Παρά ναν’ του συντρόφου σου η γλώσσα του καμπόση
καλλύπερα να κόφκουσιν που πάνω σου να τρώσιν.

Για το συφφέρον ο άδρωπος πουλά σου παραμύθκια
μ’ απού πελλόν τζι’ απού μιτσίν ακούεις την αλήθκεια.

Εάν την φτώσειαν εν θέλεις αντρώσια να σου βάλλει
ήβρες το σύκον σήκωστο, πριν το σηκώσουν άλλοι.

Στες φουρτούνες τζιαι στες πίκρες
κράτεις τον γερόν τον νουν σου
πρόσεχε να μεν λυγίσεις
γιατί φίλε αν ασκοπήσεις
έσιει τζιαι σιειρόπερους σου.

Φκαίννουσιν πάντα αλήθκειες της ζωής τα γνωμικά
τζιείνοι που τα λαλούν, εν μάστροι
η ψευκιά τζιαι το αγγάστριν
εν μεινήσκουν μυστικά.