Στούν’ τον ψεύτικοντον κόσμον η ζωήεν προσωρινή
εν έσιει κανέναν π’ ήρτεν τζι’ έφυεν με τον ππαράν.
Έναν άρωστον βοήθα, που υποφέρει τζιαι πονεί
δκιώξε που τη δυστυχίαν δωσ’ του μιαν μπουτσιάν χαράν.

Εν έσιει σημασία, αν εν ξένος ή δικός σου
βοήθα κάποιον που υποφέρει τζιαι βοήθειαν ζητά.
Βοήθα τον όσον ημπόρεις, γιατί εν συνάνθρωπος σου
τζι’ εν να σ’ έσιει ευγνωμοσύνην, ώσπου ζιει τζιαι παρπατά.

Εν τζι’ εν τα ριάλια π’ έχουν την αξίαν πας την πλάσην
εν η βοήθεια που φκαίννει που τα βάθη της καρκιάς.
Τι αξίζει η ζωή σου άμμα την αδρωπιάν τη χάσεις
σαν γινίσκεται στον πόνον το τσακμάτζιην της φωθκιάς;

Άνθρωπος πάνω στον κόσμον δεν υπάρχει πον’ ννα ξέρει
εάν αύριον ζιεί στα πλούτη, ή με βάσανα του Ιησού.
Βοήθα άνθρωπον, που η τύχη τάφερεν να υποφέρει
σήμερα υποφέρει τζιείνος, μπορεί αύριον νάσαι εσού.

Λονδίνο 27.4.1991