Αντάν να σβήσει ο νιταρές μου
τζιαι της καντήλας μου λείψει το λάδιν
τζι’ ο Χάρος κόψει ούλλες τες χαρές μου
τζιαι την ψυσιήν μου πάρει στο άδην.

Εν θέλω κλάματα, με μαύρα ρούχα
τους συγγενείς μου για να φορήσουν.
Να φέρουν πλάσμαrα πον’ ταλαντούχα
τραούθκια όμορφα να μου τσιαπίσουν.

Θέλω τους φίλους μου να συναχτούσιν
πάνω στον τάφον μου μιαν Τζιερκαrζιήν
ποιήμαrα μου ν’ απαγγελτούσιν
τζιαι το μακάρισμαν ναν’ με ραrζιήν.

Αντί με φκιόρα, τσιαrτιστά το μνήμα να ραντίσουν
τζιεί πον’ να πάω φίλοι μου να τάχω συντροφκιάν μου
τζι’ ότι έγραψα που ζώντα μου πρέπει να μελετήσουν
για ναύρουσιν τους θησαυρούς πούχα μες στην καρκιάν μου.

Λονδίνο
23.8.1998