Είχα στην καρκιάν σιειμώνα, πριν στη στράταν μου νεφάνεις
η αγάπη τζιαι το γέλιον ήτουν άγνωστα σε μένα
ήρτες τους καμούς που είχα στη ζωή να μαλαθκιάνεις
τζι’ είπες μ’ έσιεις γιατροσόφκια της αγάπης δκιαλεμένα.

Γιατροσόφκια ήτουν για μένα τζιείνα τα γλυκά φιλιά σου
τζιείνα εν που με ζωντανέψαν τζιαι μου δώκασιν χαράν
η αυλή της παραδείσου, εν για μεν η αγγαλιά σου
που είναι ουρανός αγάπης, με λοούθκια τρυφερά.

Τα γιατροσόφκια της αγάπης δεν μπορείς να τ’ αγοράσεις
έρκουνται με την αγάπην, δεν τα βρίσκεις με ριάλια
ζωντανός νεκρός θα γίνεις, αν τα γιατροσόφκια χάσεις
δίχως έρωταν η ζήση καταντά ναν’ μαύρα χάλια.

Λονδίνο 17.7.1988