Η παράνομη αγάπη είναι κόλαση σωστή.
Αγαπάς κάποιον τζι’ αγαπά σε
μα κάθε λεπτόν φοάσαι
μεν’ τυχόν τζιαι ακουστεί.

Γιατί πλάστη μου να δείξεις την παράνομην αγάπην
τζιαι να τυραννιείς τον κόσμον κάθε ώραν τζιαι λεπτόν;
Με αγκάθκια ναν’ στρωμένον της ζωής το μονοπάτιν
τζιαι τον πόθον τους τον μιάλον, να τον έχουσιν κρυφτόν;

Γιατί σιεπάζεις την αγάπην με το πέπλον της σιωπής,
να μεν μπορούν οι ερωτευμένοι να βρεθούν στα φανερά;
Αγαπάς τζιαι δεν ημπόρεις ομπρός τους άλλους να το πεις
γιατί φοάσαι ότι κάποιος έν να σε κατηγορά.

Τζιείνοι που κατηγορούσιν δεν μπορούν να καταλάβουν
πως η αγάπη στουν’ τον κόσμον, εν που τον Θεόν πλασμένη.
Τζιείν’ το στόμαν τους αννοίουν, τζι’ άσκεφτα τα λόγια φκαίνουν
τζι’ όσοι παράνομ’ αγαπιούνται, για λλόου τους εν’ κολασμένοι.

Κλήρου 26.2.1972