Τζιείν’ τη γλύκαν του φιλιού σου
μεσ’ την σκέψη μου κραrώ
τζι’ έναν είναι τ’ όνειρον μου
νάσαι πάντα στο πλευρό μου
ώσπου ζιω τζιαι παρπατώ.

Τ’ όνομα σου στην καρκιάν μου
έγραψα το με χρυσά
για να μεν νιώθει μαράζιν
τζιαι να μας θωρεί να σπάζει
τζιείνος πον’ να μας μισά.

Της αγάπης μας τον όρκον
ώσπου ζιω εννά κρατήσω
τζιαι με της αγάπης φκιόρα
κάθε σταλαμήν τζιαι ώραν
μεσ’ στα σωθικά θα κλείσω.

Να μεν μου πεις για χωρισμόν
αν μ’ αγαπάς τζι’ εσούνι
γιαr’ εννά μ’ εύρει παωνιά
λλιόψυχον σε μια γωνιά
σαν τ’ άψυχον πεζούνι.

Kingsbury 1.3.1972