Χαπάρι σαν σου φέρουσιν
πως μ’ έκλεψεν ο Χάρος
εβώβωσαν τα σιείλη μου
έσβησεν το καντήλι μου
τζιαι της ζωής μου ο φάρος.

Έλα που πας το μνήμα μου
γονάτισε τζιαι κλάψε
θαν μακαρκά το δάκρυ σου
τζιαι στο μνημονοχάρτι σου
το όνομα μου γράψε.

Τζι’ αν κάποτε σε πίκρανα
να μου το συγχωρήσεις
στο νου σου νάσιεις τα φιλιά
με καπνιστήριν τζιαι ελιάν
έλα να με καπνίσεις.

Τζι’ έτσι νεκρός σταξιάν-σταξιάν
το δάκρυ θα συνάω
την κάθε μια σου μακαρκάν
εν να την έχω συντροφκιάν
ποτζιήπε π’ εν να πάω.