Βασιλιτζιά της σκέψης μου τζιαι της ζωής μου φκιόρον
τούτη καρκιά που σ’ αγαπά
τζι’ ούλλον για σέναν αχτυπά
θα σου την κάμω δώρον.

Αφού λαλείς μου κάμνει την τζιαι νιώθει ευτυχισμένη
έλα να ζευκαρώσουμεν
μιάλην χαράν να νιώσουμεν
μεσ’ τούν’ την οικουμένη.

Έλα τζι’ ας είμαστεν φτωσιοί, η αγάπη εν η αρκονκιά μας
καμάριν εννά μας κρατούν
τζι’ η ευλογία του θεού
θαν’ πάντα συντροφκιά μας.

Έλα, τζι’ άφης με να γευτώ τζιείν’ τα γλυτζιά φιλιά σου
καμωματούσα μου ρουσού
βασίλισσα μου θάσαι εσού
τζι’ εγιώ ο βασιλιάς σου.

Λονδίνο 29.9.1989