Στης ανατολής τα μέρη,
σε μιαν φτωχογειτονιάν
οι καμοί σαν ψάρκα μπλέουν
δκυο μαυροντυμένες κλαίουν
μια Τουρκού τζιαι μια Ρωμιά.

Εχάσασιν τζι’ οι δκυο τους γυιούδες
στου πολέμου την φωθκιάν
σφογγούν τα δακρυσμένα μάθκια
τζιαι εγίνηκεν κομμάθκια
τζιαι τους δκυο τους η καρκιά.
Ο Χάρος εν τζιαι ασκοπά
οικογένειαν καλήν
την απόφασιν του φκάλλει
τζι’ εν παρατηρά, με κάλλη
με θρησκείαν, με φυλήν.

Με την ππάλα εις το σιέριν
συνάει ψυσιές τζιαι προχωρά
εν τον κόφτει ποιός θα κλαίει
πιάνει τες ψυσιές τζιαι λέει
ήρτεν η ώρα σου τωρά.

Λοvδίvο 29.11.1974