Άη Μάμο βοήθα με πριχού να ξεψυσιήσω
γιατί η καρκιά μου πεθυμά
στης Καλογραίας τα στενά
να ξαναπαρπατήσω.

Νάρτω στο παναίίριν σου με τραουθκιάν στα σιείλη
στη χάρην σου ν’ άψω τζιερκά
να ξανακούσω λειτουρκάν
που τον παπά-Μιχήλην.

Να ξαναδώ τους χωρκανούς, να πάω σε κάθε σπίτι
στην Παναγιάν της Καφκαλλούς
τζιαι του Αντιφωνήτη
να ξαναπάω γονατιστός, να μπω να καθαρίσω
τους χωρκανούς πον’ χασιμιοί ούλλους να μνημονήσω.

Την πρώτην θέσιν για εκκλησιάν η Καλογραία κρατεί την
γιατί είτουν χτισμένη σε στυλ του Βυζαντίου
ή εκκλησιά τ’ Αντιφωνήτη.

Της Καλογραίας οι αναμνήσεις μέσα στο μυαλόν μ’ εμείναν
περιοχές, σαν την Βαλήναν, το Ματσουκούιν
τζιαι η ωραία αμμαθκιά εις την Αγιάν Μαρίνα.

Π’ έρκουνταν που την Μεσαρκάν τζιεικάτω να λουθούσιν
τζιαι με χαρούμενην καρκιάν
εκάθουνταν στην αμμουθκιάν τζι’ άκουα που λαλούσιν
πως πιο ωραίαν θάλασσαν πούποτ’ αλλού εν θα βρούσιν.

Να μου λαλούσιν πως μπορώ να ξαναπάω πίσω
στην ταβερνούαν του Καζαρά, θα κάτσω να μεθύσω
με παλιούς καλούς μου φίλους, όπως έκαμνα τζιαι πρώτα
τζιαι τα κλειθκιά της παραδείσου, εννά πω τότε κρατώ τα.

Τζι’ αν τώρα Καλογραία μου είσαι εγκλωβισμένη
περίλυπη τζιαι σκυθρωπή, τζιαι γαιματοβαμμένη
με πληγωμένον το κορμίν
εννάρτει η ιερή στιγμή
νάσαι λευτερωμένη.

Θα παίζουν ασταμάτητα τ’ Άη Μηνά οι καμπάνες
τζιαι θα σφιχταγκαλιάζουνται με τα μωρά οι μάνες.
Κουράγιον Καλογραία μου τζιαι πίσ’ εννά στραφούμεν
τζι’ αν τώρα έσιει εμπόδια
τζιαι αν καθυστερούμεν
τζι’ αν ζιούμεντε στη ξενηθκιάν
να ξέρεις ζιείς μεσ’ στην καρκιάν
ποπέ ‘ν σε λησμονούμεν.

25.12.1990