Στες τριάντα του Νcέμβρη με δακρυσμένα μάθκια
είδα στην τηλεόρασην τα κατεχόμενα μας
τζι’ έκαμεν το παράπονο, τουν’ την καρκιάν κομμάθκια
που τωρ’ αλλόπιστοι κρατούν τα σπίθκια τα δικά μας.

Λλίοι μόνον καταφέρνουσιν να καταξιωθούσιν
μα ξέρω ότι κουβαλούν τη σκέψην μας μιτά τους.
Με ευλάβειαν τον Αη Ντρικάν π’ επήαν να προσκυνήσουν
για γλήορην επιστροφή στα πατρογονικά τους.

Απόστολε Αντρέα μου, του γρόνου στη γιορτή σου
βοήθα κάθε γρι σκιανόν νάρτει να προσκυνήσει
βοήθα τους αγνοούμενου ς έσσω τους να γ υρίσουν
τζι’ οθωμανός με γρισκιανόν ειρηνικά να ζήσει.

Λονδίνο 2.12.1998